A heaven without one's dogs
Would not be the heaven we hope for (auteur: Barbara Woodhouse)

Helaas komt het ook voor dat je afscheid moet nemen van je geliefde huisdier. Hier vindt u foto's van de dieren waar wij afscheid van hebben moeten nemen en waar we nog vaak aan terug denken.
NANCE * 03-06-2002 V 27-01-2012 NORA
* 02-11-1994 V21-11-2007 Onze Labrador Nora is overleden op een leeftijd van 13 jaar. De laaste 9,5 jaar daarvan heeft ze bij ons gewoond. Wij hebben haar uit het asiel gehaald in juli 1998. Nora was een schat van een hond met een gouden hart en erg gesteld op haar eigen mensen. We zijn er trots op dat wij haar baasjes hebben mogen zijn.
WIM
* 13-01-1996 † 16-06-2007 Onze Engelse Bulldog Wim is overleden op een leeftijd van bijna 11,5 jaar. Hij is als pup bij ons gekomen en heeft voor zijn ras toch wel een actief leven gehad. Als jonge hond verzamelde hij lege drankblikjes en kon daar lang mee rondsjouwen. Ook vond hij het interessant om stenen en andere oneetbare voorwerpen door te slikken en is daaraan dan ook drie keer geopereerd. Onderstaande foto van Wim is te vinden in het boek "Karakterhonden - Karakterbazen" van Nicky Gootjes en Sacha Gaus. Gelukkig hebben we niet zelf de beslissing hoeven nemen om hem in te laten slapen, maar is hij zelf overleden. Tijdens zijn favoriete bezigheid, spelen met een bal, is zijn hart ermee gestopt. Een mooier einde -als het er toch van moet komen- konden we hem niet wensen
ED
* ± 14-02-1993 † 24-07-2006 Vier maanden na het overlijden van zijn broer Ted, heeft ook Ed ons verlaten. Hopelijk zijn ze nu voor altijd samen. Fly on my sweet angels Fly on through the sky Fly on my sweet angels Forever you're gonna be by eachother's side
TED
* ± 14-02-1993  † 21-03-2006 Ted is bij ons gekomen op Valentijnsdag, 14 februari 1998, samen met zijn broer Ed. Ze waren toen vijf jaar oud. Het is altijd een leuk stel geweest. Ted was de grootste en zwaarste van het stel. Hij was altijd erg aanhankelijk. In februari 2006 werd een hartprobleem bij hem geconstateerd. Even ging het wat beter met de medicijnen, maar helaas moesten we na ongeveer vier weken de conclusie trekken dat het leven te zwaar voor hem werd. We zullen hem heel erg missen. Ted: You're a star in heaven
BUDDY
* 20-10-1994         † 09-07-1998 Buddy is bij ons in huis gekomen op een leeftijd van anderhalf jaar. Haar baasjes hadden geen tijd meer voor haar en wij wilden er graag een Bulldog bij die onze Wim kon vergezellen. Ze hebben twee jaar samen doorgebracht. Helaas hebben wij op jonge leeftijd afscheid van haar moeten nemen. Ze is slechts drie en half jaar oud geworden. Buddy was altijd een soort clowntje. Je moest gewoon om haar lachen of je nou wilde of niet. De tijd die ze bij ons is geweest, was veel te kort.
BJOETIE
* 01-10-1991     † 09-10-2002 Gedurende de laatste drie en half jaar van haar leven heeft Bjoetie bij ons gewoond. Ze is bij ons gekomen vanuit het asiel. Haar baasje kon niet meer voor haar zorgen. Wij hebben veel plezier aan haar beleefd en zij ook aan ons en aan Wim en Nora, waarmee ze goede maatjes was. Ondanks dat ze elf jaar geworden is, komt een afscheid toch altijd te snel. Ze heeft ons nog een beetje kunnen helpen met de opvoeding van Nance, die slechts een paar maanden bij ons was toen Bjoetie is overleden. Bjoetie was geen rashond, maar ze viel me gelijk op in het asiel. Ik kwam daar toen als vrijwilligster en het was niet de bedoeling om er een hond bij te nemen, maar zij heeft gelijk mijn hart doen smelten. In 2001 hebben we met haar meegedaan aan de verkiezing van de mooiste hond van Nederland. Ondanks dat ze niet daartoe verkozen is, was ze dat voor ons natuurlijk wel.
NINJA
* 15-05-1987           † 28-03-1996 Ninja is als pup bij mij en mijn ouders komen wonen. Ik wilde voor mijn 16e verjaardag graag een hond in plaats van een brommer. En daar heb ik nooit spijt van gehad. Toen ik uit huis ging, is Ninja bij mijn ouders blijven wonen, maar ze was nog wel vaak bij mij, zoals 's avonds of in het weekend. Ninja was een Heidewachtel, maar dan eentje zonder jachtpassie. Als er een konijn voor haar langs liep, keek ze er niet eens op aan. Mijn ouders wilden na Ninja geen hond meer, maar bij ons is de "tik" gebleven.

DE REGENBOOGBRUG

Gewoon aan deze kant van de hemel is er een plek die de Regenboog-Brug wordt genoemd.
Wanneer een dier sterft, dat heel dierbaar is voor iemand hier, dan gaat dit dier naar de Regenboog-Brug. Daar zijn grasvelden en heuvels voor al onze speciale vrienden zodat ze samen kunnen rennen en spelen. Daar is een overvloed aan eten, water en zonneschijn en onze vrienden hebben het warm en behaaglijk.
Alle dieren die ziek of oud waren, worden weer gezond en vitaal, zij die gewond of verminkt waren, worden weer heel en sterk, net zoals wij hen herinneren in onze dromen van de dagen en tijden die voorbij zijn. De dieren zijn blij en tevreden, behalve voor een kleinigheid, ze missen allemaal iemand die voor hen heel dierbaar is en die achter moest blijven.

Allemaal rennen en spelen ze samen, maar er komt een dag wanneer er plotseling een stopt en staart in de verte. Zijn heldere ogen staan gespannen, zijn enthousiaste lichaam beeft. Plotseling begint hij weg te rennen van de groep, vliegend over het groene gras, dragen zijn benen hem sneller en sneller.
Jij bent gezien en als jij eindelijk je speciale vriend weer ontmoet, omhels je elkaar in een vreugdevolle herinnering om nooit meer gescheiden te worden. Gelukkige kusjes regenen over je gezicht, je handen liefkozen zijn geliefde hoofd en jij kijkt opnieuw in de vertrouwde ogen van je huisdier, die al zolang uit je leven weg was, maar nooit uit je hart.

Dan gaan jullie samen over de Regenboog-Brug.............